« الان کجایی؟ Trolley | Main | Review: House of Sand and Fog »

Jan 13, 2004

TrackBack

TrackBack URL for this entry:
http://www.typepad.com/services/trackback/6a00d8345279f869e200d8341e122653ef

Listed below are links to weblogs that reference آرم دانشگاه تهران:

» ...آرم دانشگاه تهران و بقیه ماجرا from زندگی نگار کیانوش
وقتی که مطلب قبلی را درباره لوگوی ساسانی نوشتم، فکر نمی کردم که تا این اندازه مورد استقبال قرار بگیرد که در کمتر از دوهفته 2 بار همان مطلب را... [Read More]

Comments

Aram

salam
albate bebakhshidaaaaaaaaaaaaaaa vali in kashfetoon 70 sal pish docotr hesabi kashf karde boodan ;):D
age shoma daneshjooye daneshgahe tehran hastid hatman rooze avali ke oomadid daneshgah ino tozih dade boodan vasatoon dige
man emrooz ke ye email gereftam ke in neveshteye shoa toosh bood koli gashtam donbale oon manbaee ke ghablan az roosh ino khoonde boodam vali peydash nakardam
vali age be nazaretoon jelebe hatman zarfe chand rooze ayande peydash mikonam
makhsoosan ke didam chand nafari ham ke az daneshjoo haye ghadimi daneshgahan in email ro forward karde boodan
bye

کیانوش

salam,
man ham midoonestam ke in kashfam kheyli taaze nist. 70 saal pish yek adam ba-zogh in aram ro ba eghtebas az logo'ye Sasani tarrahi karde ast, vali nemidoonestam ke oon fard che kasi boode ast.
Besiyar khoshhal mishavam age oon neveshte ro baraye man befrestid; be khosoos inke man az rooz'e aval be daneshgah'e Tehran nayoomadam! vali daneshjooye daneshgah'e Tehran boode'am. ;)
و با تشکر فراوان از دانشجویان قدیمی دانشگاه تهران که این مطلب را برای دیگران ارسال کرده و لینک به این وبلاگ را هم فراموش نکرده اند! :) کن

nina

merci, ke matlabo neveshtid, bar axe doostan man az mozoo etelai nadashtam.

kianoush

you are welcome Nina; you may find this comment useful too:
http://kianoush.blogs.com/persian/2004/01/__4.html#comment-67097938

nasrin lordpour

salam
abji man emsal zaban italiayee daneshgah teh ghabool shode! ama moteasefane alan 2mahe teye ye hadese tasadof dige pishe ma nist,oon faghat 17 salesh bood(1369).kheili doost daram ye jooraee tooye daneshgatoon ke arezooye chandin salash bood azash yad beshe ,yani be ebarati bebinam clasesh chejoorie?nemitoonam hesamo begam ama dark konid! mishe shoma bacheha mano rahnamaee konid?

عليرضا افشاري

درود! در مجله‌اي كه ويژه‌ي - فكر مي‌كنم - 70 مين سال بنياد دانشگاه تهران چاپ شده بود (توسط كانون فارغ‌التحصيلان دانشكده فني دانشگاه تهران) ،چگونگي برداشت اين نشان از يك نشان ساساني آمده بود. الزاما اين به معناي نشان يك دانشگاه كهن نيست مي‌تواند مانند بسياري از طرح‌هاي زيباي آن دوره به موضوعي ديگر وابسته باشد به هر حال مي‌توانيد در اين باره اطلاعات مستند را به دست آوريد

sami

درود بر شما. واقعا کشف جالب و مفیدی بود. اتفاقا منم همیشه فکر می کردم چرا آرم دانشگاهمون به این شکل خاص هست . متشکرم دوست عزیز

asal alikhani

آدمي براي ساده کردن فهم خود از هستي براي هر چيز "نامي" انتخاب کرد و در مرحله بعد آنها را طبقه بندي کرد تا بتواند نام ها را به خاطر بسپارد.با آموختن نام ها ديگر وقتي شکل بيروني را هم نمي ديد تنها با شنيدن نام تصويري انتزاعي در ذهنش متصور مي شد.آرم يا نشانه آنگاه وارد زندگي او شد که دنيايش به قدري پيچيده شد که ذهن او توان به خاطر سپاردن همه را نداشت پس هويت با تصويرهاي ساده( آرم) قابل شناسايي شد.شرکت ها و سازمان ها براي کوچک کردن تصويري که قرار بود آدم ها رمزگشايي کنند تا به ياد بياورند به تصاوير گرافيکي پناه بردند.آرم يا نشانه، نمادي سمبليک و کوچک شده است.چند خط در ترکيب رنگ ها بايد در رمزگشايي سريع، انتقال دهنده و يادآور هويت باشد .آرم دانشگاه تهران به عنوان نمادي از اين دانشگاه که بالاي کارت شناسي و معرفي نامه ها و مقالات و...قرار مي گيرد نمادي از ارزش ها و آرمان ها و هويت دانشگاه تهران است و در مرحله بعد به آن کاغذ، کارت مکان، فرد و ... که اين آرم را دارد هويت مي بخشد.آرم دانشگاه تهران توسط دکتر محسن مقدم، استاد دانشکده هنرهاي زيبا طراحي شده است.اين نشان، برداشت و تقليدي است از نقشي که به صورت گچ بري شده در محوطه هاي دوران ساساني، نقش برجسته ها و نقوش مهرهاي اين دوره ديده شده است و دراين مورد بويژه تقليدي است از پلاک گچ بري شده مکشوفه از شهر ساساني تيسفون..در تحليل و دانستن چرايي اين انتخاب براي دانشگاه تهران از رويکرد همنشيني و روش پارادايمي استفاده مي کنم.
رويکرد همنشيني :روشي است که توسط ولادمير پراپ (Propp Vlabimir) پايه گذاري شد.يک نگاه فرماليستي حاکم است که به مراحل پيوسته توسعه يک قطعه روايتي توجه مي کند و همنشيني عناصر را در کنار يکديگر ارزيابي مي کند.با توجه به اين تعريف از هم نشيني بايد عناصر تشکيل دهنده آرم را به صورت جز جز و دليل اين انتخاب را تفسير کرد:آرم دانشگاه تهران تصويري است از دوبال، نوشته دانشگاه تهران و نيز دايره اي به دور اين دو.
دوبال: در گذر تاريخ:اين تصوير صورت "داغ " در بين طوايف مسکون درايران مورد استفاده بوده است و کلا اين به عنوان نشان مالکيت بود بر هر چيزي که صاحب آن بودند.در دوران ساساني اين نشان ها در نقش برجسته ها، سکه ها و ظروف نقره به عنوان نشان هاي خانوادگي به کار رفته اند.در مهرهاي ساساني، نشان ها عموما در ميان دو بال تزئيني ( که مي تواند بال عقاب باشد ) قرار داده شده اند که کاربرد آن را در ديگر نقوش اين دوره و شکل تاج هاي ساساني مخصوصا در اواخر اين دوره شاهد هستيم.در شاهنامه فردوسي نيز اين گونه تاج ها با عنوان تاج هاي "دوپر" ياد شده است.
فونت دانشگاه و تهران: دو کلمه دانشگاه و تهران از ترکيب حروف خط دوره پهلوي و ساساني نوشته شده است
حاشيه دايره: حاشيه تزئيني که از دواير ريز تشکيل شده نيز دوران هخامنشي به عنوان يک عامل تزئيني مخصوصا در سکه ها به کار مي رفته و در دوران ساساني نيز در سکه ها، مهرها و گچ بري مورد استفاده داشته است.
تحليل هم نشيني: در عهد قديم و گله داري مطمئنا احشام و چهارپايان ارزش مندترين دارايي فرد بوده است.در عهد ساساني نيز نشان ها و مهرها مهم بودند.از آن زمان وقتي به دنياي امروز مي رسيم علم و دانش مي شود مظهر بهترين ها و دانشگاه تهران معنايي چون احشام براي عصر گله داري و نشان و مهر براي عصر ساساني مي يابد.دانشگاه تهران در ميان اين دوبال در دايره اي محسور است که ارزشي چون سکه دارد.
روش پاردايمي: در اين روش پارادايمي که از درون کارساختارگرائي لوي ستراس Strauss-Levi ظهور پيدا کرده با ملاحظه بستر مخالف که درون روايت و يا ژانر بيرون مي آيد به تحليل روايت مي پردازند.در واقع نگاه در اينجا فهم واقعيت از طريق تصوير متضاد و يا بستر مخالف است.با توجه به ذکر دلايل انتخاب اين نقش و اين سبک براي آرم دانشگاه تهران بايد در اين مرحله ديد چه چيز هاي ديگري نيز مي تواست جانشين آنچه الان هست شود.تغيير و بازگشتي دوباره: بنا به گفته دکتر مظفر بختيار، استاد دانشکده ادبيات دانشگاه تهران، در نشان دانشگاه در زمان رياست جهانشاه صالح تغييراتي داده شد; نشان اصلي، مانند آرم بيشتر دانشگاه هاي غربي، داخل قابي به شکل سپر رومي قرار گرفت و عنوان "دانشگاه تهران" به خط لاتين و نيز شعار "مياساي ز آموختن يک زمان" برآن اضافه شد.شکل جديد علاوه بر اينکه هيچ گونه تناسبي با نقش هاي اصيل ايراني نداشت، اهداف و فعاليت هاي گسترده دانشگاه را در شعار "آموختن" منحصر کرده بود که بار رسالت مهم تربيتي، پرورشي و انسان ساز دانشگاه مغايرت داشت; در حدود سال 1350 نيز در شکل اصلي نشان دانشگاه تغييراتي گرافيکي اعمال شد و مدتي هم با آن شکل به کار رفت.وجود "دو بال" در آرم دانشگاه تهران، نشاني که به سادگي و در اولين نگاه به چشم مي خورد براي هر آن کس که حتي پيشينه و فلسفه اين انتخاب را نمي داند يادآور اوج گرفتن و حرکت رو به سمت بالا است.دانشگاه را تنها مظهري براي صرف آموختن نمي داند بلکه بستري براي پرورش و رشد آدمي است او را به تعالي مي رساند.

http://www.ebtekarnews.com/ebtekar/news.aspx?nid=13179

The comments to this entry are closed.